داوود روزبهانی (۱) رئیس کمیته تجریش (سعدآباد) فرماندهی حمله به پایگاه موسی خیابانی در خیابان زعفرانیه تهران در ۱۹ بهمن ۱۳۶۰ را به عهده داشت. وی که از ساکنان شمیران بود در دوران انقلاب از طریق شوهرخواهر محسن رفیق دوست که صاحب «ظروف کرایه جعفری» در تجریش بود به رفیق دوست که مسئولیت پشتیبانی و تدارکات کمیته حفاظت از خمینی را به عهده داشت وصل شد.
روزبهانی و محمدرضا طالقانی که بعدها به ریاست فدراسیون کشتی رسید از جمله افرادی بودند که روی سقف ماشین بلیزری که خمینی را از فرودگاه مهرآباد به بهشت زهرا برد نشسته بودند.
وی پس از حضور در مدرسه رفاه، مسئولیت کاخ سعدآباد را به عهده گرفت و همراه با عباس ملکی (۲) فرزند آیتالله ملکی پیشنماز مسجد همت، کمیته تجریش را راهاندازی کرد.
روزبهانی پس از ۳۰ خرداد ۶۰ نقش مهمی در دستگیری نیروهای مترقی و آزادیخواه شمال تهران و به ویژه تجریش داشت. وی که از دوران مدرسه رفاه با لاجوردی و کچویی آشنا بود رابطهی ویژهای با دادستانی و اوین در روزهای سیاه سالهای اولیه دههی ۶۰ داشت.
او پس از مدتی به سپاه پاسداران پیوست و پس از پایان جنگ در سال ۷۰ هنگامی که سپاه تلاش کرد اهرمهای اقتصادی کشور را در دست گیرد مأمور خدمت در بنیاد مستضعفان شد. در این دوران محسن رفیق دوست که پیشتر مسئول لجستیک و وزیر سپاه پاسداران در دولت موسوی بود اداره بنیاد مستضعفان را به عهده داشت و افراد نزدیک به خود را به این بنیاد برد. روزبهانی همچنین از گردانندگان مسجد همت تجریش است.
از کسانی که عکسی از وی در دست دارند درخواست میکنم با انتشار آن چهرهی یکی از جنایتکاران رژیم را مشخص کنند.
ایرج مصداقی
۱۹ بهمن ۱۳۸۸
www.irajmesdaghi.com
irajmesdaghi@yahoo.com
پانویس:
۱- حجتالاسلام دعاگو امام جمعه شمیران که در سال ۶۰ با نام مستعار محمد جواد سلامتی بازجوی شعبهی ۱۲ اوین بود در کتاب خاطراتش که توسط مرکز اسناد انقلاب اسلامی انتشار یافته داوود روزبهانی را فرمانده کل حمله به پایگاه موسی خیابانی معرفی میکند.
۲- عباس ملکی که متولد سال ۳۶ است هنگامی که ولایتی وزیر خارجه دولت موسوی شد همراه با تعدادی از افراد شمیران و تجریش به وزارت خارجه کوچ کرد و مسئولیت فصلنامه وزارت خارجه را عهده دار شد. وی در سال ۶۰ در حالی که ۲۴ ساله بود و هیچ شناختی از نفت و مسائل پیچیده آن نداشت، مدير اداره قيمت گذاري نفت خام، شركت ملي نفت ايران شد و تا سال ۶۴ که لیسانس مهندسی مکانیک خود را گرفت در این مسئولیت باقی ماند. وی پس از آن مديركل دفتر مطالعات سياسي و بين المللي وزارت امور خارجه شد. وی بعدها به دفتر خامنهای و لنکرانی پیوست و برای اداره لابی رژیم در آمریکا در دههی ۸۰ به این کشور کوچ کرد و در هاروارد به تحصیل و تدریس! پرداخت. برای شناخت بیشتر مشاغلی که او به عهده داشته میتوانید به آدرس زیر مراجعه کنید:
http://sharif.ir/~maleki/
نسخهی چاپی
ارسال مقاله به دوستان